افزايش چربى خون يك مورد ثانويه نسبت به رژيم غذايى چرب و موارد استرس‌زاى زندگى است . مصرف بعضى داروها در طى مراحل زندگى براى زياد شدن چربىها مؤثر بوده از جمله داروهاى ضد حاملگى خوراكى ( قرص‌ها ) ، استروئيدها ، داروهاى مدر ( ديوريتيك‌هاى تيازيدى ) همگى سبب چسبيدن چربى به جدار شريان‌ها مىشوند . اما در عين حال غم‌انگيزترين قربانى افزايش چربى خون ، فردى است كه غذايش مملو از چربى اشباع شده مىباشد كه اگر فقط راه چاره را بداند مىتواند از اين بيمارى پيشگيرى كند . اگر نداند و خودش را مقيد و ملزم به مصرف چربىهاى اشباع كند در زمانى كه بايستى سالم و تندرست باشد خودش را محكوم به بيمارى مىنمايد . به پنج نوع مختلف افزايش چربى خون در زير اشاره مىشود : نوع اول كه نوع اوليه يا ارثى است بيشتر قربانيان اين بيمارى مىتوانند با تغيير رژيم غذايى ، كم‌كردن وزن بدن ، استفاده از فرمول اساسى گذشتهء اين كتاب ، درمان شوند ، ( گرچه بيمارى اوليه بر مبناى يك بيمارى ارثى است ) . نوع مذكور خيلى نادر است و ناشى از يك نقص ژنتيكى است كه تصفيهء شيلوميكرون‌ها از جريان خون جلوگيرى مىكند . نوع دوم : خيلى معمول است و به دو گروه تقسيم مىشود ، گروه الف - بيمارانى كه به‌طور غير طبيعى سطح بالاى L . D . L دارند . درحالىكه نوع ب - بيمارانى هستند كه L . D . L و V . L . D . L زيادى دارند . نوع سوم : نسبتا كم‌ياب است ، بيماران مبتلا به اين نوع افزايش چربى خون ، قادر به تبديل مقادير كافى V . L . D . L به L . D . L نيستند ، بنابراين غلظت بالايى از كلسترول و ترىگليسيريد در خونشان نشان داده مىشود . نوع چهارم : از نظر شيوع مانند نوع دوم است ، خيلى معمول مىباشد و نشانگر يك سيكل معيوب است . ترىگليسيريدهايى كه به صورت V . L . D . L هستند براى انبار شدن نمىتوانند وارد بافت‌هاى چربى شوند . بنابراين به كبد بازگشته و مجدّدا در كبد مقادير بيشترى V . L . D . L ساخته مىشود و سيكل به همين ترتيب تكرار مىشود . نوع پنجم : خيلى نادر بوده نبايد جنبهء وراثتى نداشته باشد ممكن است به صورت ثانويه ناشى از اثر بيمارى ديگرى باشد ( اغلب ناشى از انواع ديابت ) اين بيماران داراى مقادير زيادى شيلو ميكرون و V . L . D . L در جريان خون هستند .